در مشهد مقدس در گنبد معروف بنام خودش در پائين مرقد مطهر . دويم صافى تبريزى . سيم صافى خلخالى كه مانند حاتم بيك در « دانشمندان آذربايجان » نوشته . چهارم صافى قزوينى كه مانند تبريزى در « جنگ بهترين اشعار » نوشته و نامش تهماسب‌قلى بوده . و بايد دانست كه در « نامهء هفتگى اخگر » صادره در طهران ( در شماره 1 - 2 سال 1 مورخه 14 ج 2 - 1370 ) رباعى اول ( دردا كه دواى . الخ ) را از آقاى محمد صادق نوشته . * ( 263 - وفات مرحوم حاج ملا عبد الجليل كرمانشاهى - ره ) * وى فرزند عبد الخليل بن ابراهيم زنگنه‌اى كركوكى است . زنگنه طايفه‌ئى است معروف در كرمانشاه و كردستان ، و كركوك شهرى است در حدود موصل ، و حاج ملا عبد الجليل از علماء با تجليل و فقهاء بزرگوار عصر خود بوده . شرح احوالش در كتاب « وحيد بهبهانى » تأليف آقاى حاج شيخ على دوانى ( ص - 328 ) نوشته و در آن كتاب در وصف او از كتاب « تحفة العالم » نقل كرده كه وى فاضلى نحرير و در صحبت دلپذير و در اكثرى از فنون ؛ عالمى افادت پناه و بخصوص در معقولات صاحب دستگاه بوده ، و هماره از مردم عزلت گزيده و منزوى بود و كمتر صحبت مىداشت ، انتهى . آنگاه مؤلف كتاب وحيد خود مىفرمايد كه همانا آباء و اجداد او از اقطاب متصوف در سلسلهء طالبانى بوده‌اند و برخى منصب شيخ الاسلامى كركوك را داشته‌اند و به جهت محيط تسنن تقيه مىنموده‌اند ، و حاج ملا عبد الجليل اولين كس است از آن خانواده كه حجاب تقيه را يكسو زده و علنا اظهار محبت اهل بيت رسالت ( صلوات اللّه عليهم ) را نموده و از اموال و ضياع و عقار پدران خود صرف‌نظر كرده بكربلا آمد ، و آنجا در خدمت آقا محمد باقر هزارجريبى در علوم عقليه و در نزد آقاى بهبهانى در شرعيات درس خواند ، و براى اينكه از تعرض اهل كركوك محفوظ باشد از عراق عرب بيرون آمد و چون بكرمانشاه رسيد اهل آن محل مقدمش را گرامى شمردند و او در كرمانشاه اقامت نموده و با جزئى